- 1. [v5m, vt] to shut one's mouth; to hold one's tongue; to keep silent — usu. as 口を〜 (uk)
Conjugation — Verb (godan-mu)
| Dictionary form | つぐむ | (tsugumu) |
| Polite | つぐみます | (tsugumimasu) |
| Past, plain | つぐんだ | (tsugunda) |
| Past, polite | つぐみました | (tsugumimashita) |
| Negative, plain | つぐまない | (tsugumanai) |
| Negative, polite | つぐみません | (tsugumimasen) |
| Past negative, plain | つぐまなかった | (tsugumanakatta) |
| Past negative, polite | つぐみませんでした | (tsugumimasendeshita) |
| Te-form | つぐんで | (tsugunde) |
| Potential | つぐめる | (tsugumeru) |
| Volitional | つぐもう | (tsugumou) |
| Conditional (―ba) | つぐめば | (tsugumeba) |
| Passive | つぐまれる | (tsugumareru) |
| Causative | つぐませる | (tsugumaseru) |
| Imperative | つぐめ | (tsugume) |
Kanji in this word
-
噤
shut upOn: キン (kin)Kun: つぐ.む (tsugu.mu)
Example Sentences
彼は叱られているとき口をつぐんでいた。
He held his tongue while he was being scolded.